* – Zgodnie z art. 2 ustawy z 20.06.1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 z późniejszymi zmianami) ‘’strefa zamieszkania” jest to obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31.07.2002 roku w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393), określa w § 58 definicję znaku D-40 ‘’strefa zamieszkania”. Z przepisu tego wynika m.in., że umieszczone w tej strefie urządzenia i rozwiązania wymuszające powolną jazdę (np. progi zwalniające) mogą nie być oznakowane znakami ostrzegawczymi.

Szczególne zasady ruchu drogowego, o których mowa w definicji ‘’strefy zamieszkania”:

• prawo pieszego do korzystania z całej szerokości drogi i pierwszeństwo przed pojazdami;
• możliwość korzystania z drogi przez dziecko w wieku do 7 lat, bez opieki osoby starszej;
• prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h;
• zakaz postoju w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu /z zapisu wynika, że w przypadku braku wyznaczonych miejsc do postoju pojazdów, parkowanie w strefie zamieszkania jest niedopuszczalne.